عباس کیارستمی ، فیلمساز ایرانی که در کارنامهاش آثاری مانند «طعم گیلاس»، «زیر درختان زیتون» و «خانهی دوست کجاست» را دارد، همواره در فیلم هایش سادگی و زیبایی را نشان میدهد و به همین دلیل از سبک سینمای او به عنوان رئالیسم شاعرانه یاد میشود. فیلمهای کیارستمی به شکل واضحی نشاندهندهی سبک فکری مثبت و مملو از زندگی اوست و نکتهای که در این مطلب به آن میپردازیم، نحوهی تأثیر این سبک فکری و ارتباط کاراکترها با لباسهایشان است.
در فیلمهای کیارستمی،عموماً هر فرد شخصیت مجزای خود را دارد و با یک نگاه ساده، غالباً شغل و طبقهی اجتماعی کاراکتر به راحتی قابل تشخیص است؛ چرا که کیارستمی، معتقد به صداقت در ارائهی شخصیتها و یکسو نگه داشتن جریان فیلم با زندگی واقعی بوده و این موضوع به شکل واضحی در فیلمهایش پیداست.
از طبقهی کارگر تا مهندس، دکتر و زن خانه دار همگی در شخصیت خود جای گرفته و خود واقعیشان هستند، هر کسی جای خودش را دارد و به مخاطب هم همین پیغام را میرساند. استایل هر کاراکتر منطبق با نحوهی زندگی اوست و با شخصیتش همخوانی دارد. استایلینگ در سینما، بیننده را به درک و فهم بهتر و عمیقتری از کاراکترها میرساند و تأثیر آن انکارنشدنی است.
همهی ما زمانی که به تماشای سینمای عباس کیارستمی مینشینیم، گویی به تماشای سادگی و روان بودن جریان زندگی نشستهایم. هر کاراکتر با شخصیت ویژهی خود، با آیتمها و رنگهای منحصربهفرد در ذهن بیننده باقی مانده و تماشاگر با دیدن نشانهای از آن استایل، کاراکتر مربوطه را به خاطر میآورد.
در فیلمهای کیارستمی، لحظههای زندگی با رنگ و پوششهای ساده به خوبی با مخاطب خو میگیرد و در ذهنش جاودانه میشود. فضای ساده و مینیمال فیلمهای کیارستمی، تا ابد شکل نوینی از سینمای ایران را در ذهن مخاطب ثبت کرده و سبک خاص او همیشه ماندگار خواهد ماند.
