دسته: مد و رسانه

پلتفرم‌ها دیگر فقط جایی برای انتشار عکس، ویدئو، خبر یا سرگرمی نیستند. این نگاه، زیادی ساده‌دلانه و کمی هم عقب‌مانده است. پلتفرم امروز فقط محتوا را پخش نمی‌کند؛ رفتار می‌سازد، سلیقه می‌سازد، بدن مطلوب می‌سازد، سبک زندگی را رتبه‌بندی می‌کند و آرام‌آرام به ما می‌گوید چه چیزی ارزش دیده‌شدن دارد و چه چیزی نه.مسئله دقیقاً همین‌جاست.

«در بحبوحه تب‌وتاب صنعت مد ایران و همزمان با روز روابط عمومی، این پرسش بنیادین مطرح می‌شود که آیا روابط عمومی این حوزه توانسته است از دام تبلیغات سطحی فراتر رفته و با درک عمیق از “فرامد” و “پازل مد”، به رسالت فرهنگی و جامعه‌شناختی خود در بازتعریف و اعتلای هویت فرهنگی مد ایرانی عمل کند؟»

روزهایی که منطقه زیر سایه تقابل‌های نظامی می‌لرزد، خطرناک‌ترین نبرد نه در آسمان خاورمیانه، بلکه در لایه‌های پنهان ادراک جمعی جریان دارد. جنگی آرام و خزنده که هدف آن تغییر تصویر یک ملت از خود است؛ جنگی برای بازنویسی حافظه، تخریب زبان و مهندسی روایت ایران.

در زمانه‌ای که جهان در صدای جنگ و اضطراب تنفس می‌کند، جامعه ایرانی بر شانه کسانی استوار مانده است که کمتر سخن می‌گویند اما بیشتر می‌فهمند. مادران، در سکوت خانه‌ها، نه فقط فرزندان که معنای زیستن را به نسل بعد می‌سپارند. آنان ریشه‌های پنهانی‌اند که در خاک عمیق فرهنگ ایران تنیده‌اند و آتشِ امید را، بی‌هیاهو، زنده نگه می‌دارند.

جامعه‌ای زیر فشار جنگ و اقتصاد، چگونه با آیین نوروز و فرهنگ ایرانی، امید را بازسازی می‌کند.

آیین گرامیداشت روز خیاط که به میزبانی انجمن طراحان لباس و پارچه ایران در دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران – تالار شهید آوینی برگزار شد، به عرصه‌ای برای طرح یکی از بنیادی‌ترین چالش‌های حوزه مد و لباس کشور بدل شد: نسبت بازخوانی میراث پوشاک ایرانی با سیاست‌گذاری فرهنگی و سازوکارهای نهادی در شرایط زیست دیجیتال و گسترش پلتفرم‌ها.

در روزگاری که پوشاک پیش از زبان سخن می‌گوید، فهم جامعه بدون فهم این رسانه خام‌گو ناممکن است. سواد پوشش تلاشی است برای بازگرداندن معنا به انتخاب‌های پوششی؛ دانشی که تن را از یک سطح زیستی به یک پیام اجتماعی تبدیل می‌کند و شکاف میان قصد فرد و برداشت جامعه را بار دیگر قابل خواندن می‌سازد.

نیما ذوقی، دبیر انجمن طراحان مد و پوشاک ایران، در حاشیه نشست «هفته دیزاین تهران» بر نقش بنیادین آموزش و رسانه در شکل‌دهی به زیست‌بوم طراحی کشور تأکید کرد و گفت: آغاز هر حرکت جدی در جامعه، از آموزش می‌گذرد؛ همان‌گونه که تداوم و گسترش آن بدون هم‌افزایی رسانه‌ای ممکن نیست.

در تهرانِ این روزها، طراحی دیگر شغل یا مهارت نیست؛ نوعی اندیشیدن است. هفته‌ی دیزاین تهران با عبور از قالب نمایشگاهی، شهر را به آزمایشگاه خلاقیت بدل کرده و دیزاین را به زبان گفت‌وگوی فرهنگ ایرانی با جهان تبدیل ساخته است—گامی به سوی اقتصاد خلاقی که زیبایی را نه در فرم، بلکه در معنا می‌جوید.

مصاحبه با دکتر آرش امامی « مشاور و مدرس برندینگ نساجی و پوشاک
در باب نسل نقره ای پاشنه آشیل بازار راکد پوشاک ایران