توسط : امروز پرسیدن این سوال که «چه بپوشیم؟» دیگر یک چالش شخصی در مقابل آینه نیست بلکه خروجی یک فرآیند پیچیده مهندسیشده است. در حالی که بسیاری تصور میکنند با دنبال کردن آخرین ترندها، پیشرو و بهروز هستند، واقعیتِ سواد رسانهای نشان میدهد که ما در میانه یک جابجایی بزرگ در مراجع قدرتِ سلیقهسازی قرار داریم.
اگر تصور میکنیم لباسهایمان را بر اساس سلیقه شخصی، راحتی یا حتی قیمت انتخاب کردهایم، باید بگویم ما قربانی یک سرقتِ نرم شدهایم! حقیقت این است که ساز و کارهای هوشمند و پیچیده فضای مجازی و سلبریتیهای مجازی هستند که از فرسنگها دورتر، دست در کمد لباس ما میبرند.
زمانی نه چندان دور، سلیقه پوشش در ایران از فیلتر غنیِ خانواده، فرهنگ محلی و حجبوحیا عبور میکرد. اما امروز، مرجعیتِ ذائقه از نهادهای هویتساز به فید اینستاگرام تفویض شده است. ما از عصر آراستگی متین به عصر نمایشگریِ رادیکال پرتاب شدهایم. جایی که بلاگرها نه بر اساس دانش طراحی، بلکه بر اساس توانایی در جلب اقتصاد توجه، متر و معیارِ شیکبودن را جابجا میکنند.
هوش مصنوعی و الگوریتمهای شبکههای اجتماعی، سلیقه ما را مهندسی میکنند. آنها با تحلیلِ میلیثانیهایِ نگاه ما، ترندهایی را پیش رویمان ردیف میکنند که لزوماً زیبا یا برازنده نیستند، بلکه فقط پرفروش و وایرال هستند. نتیجه این فرآیند، یک یکسانسازیِ ملالآور است. وضعیتی که در آن هویت ملی و ظرافتهای پوشش ایرانی در سیلابِ ترندهای جهانی غرق شده و ما را به بیلبوردهای متحرک برای برندهایی تبدیل میکند که هیچ سنخیتی با زیستبوم ما ندارند.
اشتباه نکنید؛ صحبت از عقب ماندن از مد نیست. حرفهای بودن در دنیای ۲۰۲۶، در پوشیدنِ صرفِ آخرین کارهای عرضه شده در هفتههای مد نیست. برعکس، بهروز بودنِ واقعی یعنی داشتنِ سواد رسانهای برای آنکه مرز میان انتخاب آگاهانه و تبعیتِ کورکورانه را تشخیص دهیم.کسی که سواد پوشش دارد، میداند که ترندها گذرا هستند اما استایل شخصی که ریشه در هویت و فرهنگ داشته باشد، هرگز منقضی نمیشود.
سلیقه ایرانی ریشه در هویت، جغرافیا و تاریخ دارد. ما نیازمند یک شورش آگاهانه علیه دیکتاتوری ترندهای گذرا هستیم تا بتوانیم ذائقه عمومی را به سمت اصالت، کیفیت و هنجارهای برازنده هویت ملی بازگردانیم. پوشش ما، بیانیه تصویری ماست. اجازه ندهیم کدهای این بیانیه را کسانی بنویسند که تنها به دنبال کلیک بیشتر هستند. حرفهای بودن در دنیای امروز، نه در پوشیدنِ صرفِ آخرین ترند، بلکه در داشتنِ امضای شخصی و انتخابهایی است که از فیلتر آگاهی و هویت عبور کردهاند.
