تولید شبکه ای پوشاک APN ,قلب طراحی شهرک پوشاک و کیف و کفش اصفهان

معرفی دکتر سید آرش امامی

بنده در خانواده ای با پیشینه نساجی بدنیا آمدم. جد ما آمیز علی خان معین الصنایع همان خیاط معروفی است که رضا شاه هنگام رفتن به تبعید و توقف چند روزه در اصفهان (در خانه کازرونی در جنب سینما قدس فعلی اصفهان )چند دست کت و شلوار بدون گرفتن سایز و پرو برای ایشان دوخته است که تمام عکس های رضا شاه در جزیره موریس با همین لباس ها است.

فروشگاه فاستونی معین الصنایع هم اکنون در خیابان وزرای تهران بعنوان فروشگاه فاستونی صنایعی بیش از ۱۱۰ سال قدمت دارد.

پدر بنده مهندس سید احمد امامی فوق لیسانس نساجی از آلمان، سالها مدیرعامل کارخانجات ایرامرینوس قم بودند که کارخانه برتر فاستونی محسوب میشد و ایشان اولین چادر مشکی ایرانی را تولید و فرمول خاص آنرا در اختیار بقیه کارخانجات بصورت رایگان گذاشتند که هم اکنون حدود ۲۰ درصد چادر مشکی کشور در ایران تولید میشود و انحصار واردات صرف، با این تولید شکسته شد که سوابق این اخبار و مصاحبه ها در اینترنت موجود است.

بنده لیسانس و فوق لیسانس نساجی خوانده ام و دکترا DBA در اولین دوره های برگزار شده در ایران در سال ۹۱ که توسط دانشگاه علمی کاربردی برگزار میشد در رشته مدیریت استراتژیک تحصیل کرده ام.

سابقه ده سال تدریس مداوم در دانشگاه آزاد اراک و بیش از ۱۰ سال در دانشگاه علمی کاربردی دارم و رئیس دو مرکز علمی کاربردی در اصفهان بوده ام که در هر دوی این مراکز رشته های ریسندگی و الیاف و مد و لباس و دوخت را برای اولین بار آوردم و حتی با دانشگاه مدآرت پاریس در هر دوی این مراکز روابط آموزشی و برگزاری دوره نیز داشتیم که بسیار در ارتقا سطح دانش طراحی و دوخت اصفهان موثر بوده است.

هم اکنون :

• دبیرکمیسیون بازرگانی اتاق بازرگانی اصفهان
• ریس مطالعات استراتژیک انجمن نساجی استان اصفهان
• ریس هیئت مدیره شرکت فنی مهندسی آریوفام فعال در حوزه نساجی و پوشاک هستم.

آمار جهانی نساجی و پوشاک دنیا       

صادرات پوشاک دنیا سهم ۴ درصدی از صادرات دنیا را بخود اختصاص داده است که معادل کل صادرات آهن و فولاد دنیاست.

این ۴ درصد معادل ۵۷۶ میلیارد دلار درسال میشود.

حجم بازار پوشاک دنیا( مصرف) حدود ۱۹۰۰ میلیارد دلار است که با شیب خیلی کمی در حال افزایش است.

حجم بازار پوشاک دنیا با شیب رو به رشد بیش از ۲ درصد در سال در حال افزایش است.

جدول زیر حجم بازار پوشاک دنیا و پیش بینی سالهای آتی را نشان میدهد:

شیب رشد مصرف یا حجم بازار پوشاک کشورهای منطقه(۲۰۲۵ الی ۲۰۲۹)

• دنیا ۲/۸۱٪+
• عراق ۵/۰۷٪+
• ترکیه ۲/۳۵ ٪+
• مصر ۱۰/۵۹٪+
• آذربایجان ۵/۱۴٪+
• تاجیکستان  ۱/۵ ٪ +
• عربستان سعودی ۲/۹ ٪+
• کویت ۱/۴ ٪+
• ایران ۱۲/۸۹٪-

متاسفانه ایران تنها کشور منطقه و از معدود کشورهای جهان با رشد منفی پوشاک است. (رفرنس : سایت آمار جهانی استاتیستا)

آمار نساجی و پوشاک ایران اصفهان

۱۳۰۴ با تاسیس کارخانه کامل ومجهز وطن در اصفهان توسط مرحومان دهش و کازرونی ، ایران پا به عرصه نساجی صنعتی گذاشت.

قبل از کارخانه وطن، کارگاه های کوچکی از ماشین آلات دست دوم خارجی و بدون دانش فنی و گارانتی وارد ایران میشد که پس از چند سال بعلت نداشتن ملزومات فنی و عدم پشتیبانی از طرف کمپانی سازنده این کارگاهها تعطیل میشد مانند:

•  ابریشم تابی حاج امین الضرب سال ۱۲۶۶ در رشت ( کارگاه تابندگی)
•  ⁠ریسمان ریسی و چلوار بافی مرتضی قلی خان صنیع الدوله ۱۲۷۳
•  ⁠کارخانه ریسمان ریسی حاج رحیم قزوینی در تبریز سال ۱۲۸۹
•  ⁠کارخانه ماهوت خوی خیلی قبلتر برای تولید لباس نظامیان قاجار که این کارخانه خیلی زود تعطیل شد.

کارخانه وطن چندین ویژگی داشت که میتوان آنرا بعنوان شروع صنعت نساجی محسوب کرد و تلاشهای قبلی رافقط  مقدمه تلاش و خواست ایرانیان برای ورود به صنعت نساجی دانست :

۱- ماشین آلات کارخانه وطن به کارخانجات ماشین سازی اروپایی سفارش داده شد و ماشین های نو برای این کارخانه خریداری گردید.

۲- طراحی خط تولید و سالن ها و زیر ساخت توسط مشاوران خارجی انجام گرفت.

۳- آموزش کارگران و‌متخصصین از قبل از شروع بکار کارخانه توسط مربیان خارجی انجام گرفت.

۴- این کارخانه مولد برق داشت و برق خودش و خیابانهای اطراف را تامین میکرد.

۵- این کارخانه خط کامل نساجی را از حلاجی تا ریسندگی و بافندگی و رنگرزی و تکمیل و.. دارا بود.

۶- نظام کامل صنعت در این کارخانه برقرار بود از قبیل کارگزینی، مدیریت تولید، فنی مهندسی و…

به همین دلایل این کارخانه تا دهه ۹۰ یعنی تا چندین سال قبل نیز فعال بود حتی سال ۱۳۸۲ با وام بازسازی نوسازی خط تکمیل و رنکرزی مدرنی را خریداری و‌نصب کرد که مدرن ترین ماشین آلات روز دنیا بود ولی متاسفانه بدلایل سو مدیریت دولتی و عدم نظارت در واگذاری این کارخانه تعطیل شد.

پس از کارخانه وطن در اصفهان و مازندران و شهرهای دیگر در دوران پهلوی اول و در ادامه پهلوی دوم ایران دارای کارخانجات بزرگ و مدرن نساجی گردید و وارد دنیای صنعت نساجی و بعدها پوشاک گردید.

ایران در دوران پهلوی دوم منتهی به انقلاب هر چند دارای کارخانجات پوشاک معدودی بود ولی بیشتر مصرف کننده پوشاک وارداتی محسوب میگردید. یعنی زنجیره نساجی ایران به پوشاک منتهی نگردید.

هم اکنون حجم بازار پوشاک ایران در سال ۲۰۲۵ معادل ۴/۴۵۰ میلیارد دلار است.

این حجم بازار متاسفانه با شیب منفی ۱۲/۸۹ درصد تا سال ۲۰۲۹ کاهش شدیدی خواهد داشت و پیش بینی میگردد در آن سال به حجم فاجعه بار ۲ میلیارد دلار برسد.

این در حالی است که فقط طی پنج شش سال حجم بازار پوشاک ایران نصف شده است . یعنی در سال ۲۰۱۹ حجم بازار پوشاک ایران بیش از ۱۰ میلیارد دلار بوده و الان کمتر ۵ میلیارد دلار شده است که عامل اصلی این شیب وحشتناک منفی، کاهش درآمد سرانه ایرانیان و قدرت خرید مردم است .
از این حجم بازار رو به افول ، مقدار متنابهی هم سهم واردات غیر متعارف است و سهم تولید کننده داخلی نیست. دلیل اینکه به جای قاچاق عبارت واردات غیر متعارف را آوردم اینست که واردات پوشاک ممنوع است ولی به هر ترتیب حجم عمده ای از بازار پوشاک ایران  متعلق به بازار پوشاک خارجی است که از طرق مختلف وارد کشور میشود که  جالب اینجاست که بعضا قانونی است ولی واردات پوشاک ممنوع است! این طنز تلخ واقعیت روزگار ماست.

طرق واردات پوشاک و پارچه خارجی به ایران

۱- کولبران و‌غیر قانونی

۲- بازارچه های مرزی و قانونی

۳- مناطق آزاد و قانونی

۴- ته لنجی و قانونی

۵-کالای همراه مسافر و قانونی

۶-خرید اینترنتی و ارسال با پست قانونی

۷-واردات توسط نهاد های دولتی و نیمه دولتی مابه ازای طلب از چین ، قانونی

۸- توسط اسکله های غیر رسمی توسط نیمه دولتی ها و مافیا نیمه قانونی!!!

استان اصفهان طبق آمار وزارت صمت سهم ۳۷ درصدی از صنعت نساجی کشور دارد.

سهم استان اصفهان از صنعت پوشاک ۲ ( دو درصد !) است.

تولید نساجی و پوشاک در ایران به ۳ طریق اتجام میشود:

۱- صنعت (دارای پروانه بهره برداری از وزارت صمت)

۲-کارکاهی و صنفی (دارای مجوز از اتحادیه های صنفی)

۳- غیر قانونی یا زیر پله ای (معمولا کارگاههای با کمتر از ده نفر کارگر)

پس آمار سهم ۳۷ درصدی نساجی اصفهان با ۲۳۰۰ کارخانه و حدود ۶۰ هزار کارگر فقط قسمت صنعتی است و قسمت کارگاهی با حدود ۵ هزار کارگاه و بیش از ۸۰ هزار کارگر سهم صنفی و کارگاهی اصفهان است و آمار دقیقی از تولیدی های بدون مجوز هم نداریم.

طی سرشماری که سال ۱۳۹۹ در اصفهان توسط انجمن نساجی تهران و اصفهان انجام دادیم تخمین ما سهم تقریبی حدود ۵۰ درصدی نساجی اصفهان از کل نساجی ایران با بیش از ۱۵۰ هزار کارگر است.

در رشته بافت پارچه تخت و گردبافت اصفهان سهم بیش از ۶۰ درصدی از تولیدات کشور را دارد.

در رشته باند و گاز اصفهان تولید کننده ۹۰ درصد تولیدات کشور است.

در رشته فرش ماشینی استان اصفهان سهم ۹۰ درصدی کشور را دارد.

در رشته ریسندگی و تولید الیاف و نخ مصنوعی سهم اصفهان بیش از ۴۰ درصد کشور است.

آمار و ارقام فوق تقریبی و تخمینی است و‌ یکی از درد های بزرگ ما در ایران نداشتن آمار مستند از صنعت است.

با ملاحظه آمار تقریبی فوق نیز کاملا مسلم است که اصفهان مرکز نساجی ایران است ولی در حوزه پوشاک سهم بسیار کمی دارد و رتبه تولید صنعتی پوشاک استان با ۲ درصد تولید صنعتی پوشاک دوازدهمین استان کشور است.

ضرورت داشتن شهرک تخصصی پوشاک‌ در استان اصفهان

 همانطور که ملاحظه فرمودید اصفهان تولید کننده بیش از ۶۰ درصد پارچه کشور ( صنعتی وکارگاهی) است ولی سهم دو درصدی در تولید پوشاک( صنعتی ) دارد. آمار دقیقی از تولید کارگاهی پوشاک در دست نداریم ولی نکته ای که باید توجه داشت پوشاک غیر صنعتی و کارکاهی اصفهان توان رقابت با پوشاک تولید شده در صنعت را ندارد و این کارگاهها معمولا برای تولیدیل های بزرگ یا برند های معروف در حال تولید انبوه یا سری دوزی با مبلغ اندک دستمزد هستند.

پس همانطور که در  نمودار زنجیره ارزش زیر مشخص است اصفهانیها طی یکصد سال صنعت نساجی و پوشاک در قسمت های سرمایه بر و پر استهلاک و کم بازده این زنجیره جا خوش کرده اند و سهم پوشاک را به سایر استانها داده اند:

زنجیره ارزش صنایع نساجی و پوشاک

ارزش افزوده تولید الیاف ۵ درصد و ریسندگی و بافندگی مجموعا ۲۰ درصد است و ۷۵ درصد باقیمانده سهم پوشاک و متعلقات آن است.

شکل زیر:

همانطور که ملاحظه میشود زنجیره ارزش نساجی و پوشاک یکی از طولانی ترین یا به نظر بعضی کارشناسان طولانی ترین زنجیره تولید کشور است و از نظر زنجیره های عرضی نیزعریض ترین هاست و بسیار زنجیره با ارزش بالا و اشتغالزائی است ضمن اینکه برای ایجاد یا تاسیس یک کار تولیدی در سرتاسر این زنجیره بخصوص پوشاک کمترین سرمایه گذاری را نسبت به سایر رشته ها نیاز دارد بطوریکه طبق آمار وزارت صمت ، فقط ۵ درصد سرمایه گذاری صنعتی کشور در نساجی و پوشاک است و همین ۵ درصد ۲۰ درصد اشتغال صنعتی کشور را ایجاد کرده است که در بین شاخه های مختلف صنعت بینظیر است.

در استان اصفهان منطق ایجاب میکرد و میکند که با سرمایه گذاری اندک و تکمیل زنجیره و تمرکز روی پوشاک ، سهم ۲ درصدی تولید پوشاک را افزایش داد و ارزش افزوده بالا و اشتغالزایی پایداری را در استان ایجاد کرد.

این تفکر نطفه اصلی حرکت بسمت شهرک پوشاک اصفهان بود و قبل از اینکه بنده در سال ۹۷ این پیشنهاد را مطرح و پیگیری کنم دو سه طرح شهرک پوشاک در اصفهان مطرح و به دلایلی شکست خورده بود.

در کشور نیز طرح های شهرک پوشاک شکست خورده است که معروفترین آنها شهرک روبروی مرقد امام و شهرک روبروی فرودگاه امام و شهرک در محل کارخانه فخر ایران کرج و چند مکان دیگر بود که بررسی علل شکست یا ناتمام ماندن این شهرک ها ما را برآن داشت که در طراحی اینجا آن مسیرهای اشتباه را نرویم و ببینیم نکنه اصلی در موفقیت شهرک پوشاک کجاست که به این مسئله پی بردیم ‌و بر اساس این یافته ها و الگوهایی که در شهرک های پوشاک دنیا دیدیم طراحی ویژه انجام دهیم که منجر به موفقیت گردد.

طراحی منحصر بفردشهرک پوشاک اصفهان و تئوری منظومه پوشاک

مقدمتا عرض شود این شهرک در صورت بهره برداری کامل طبق محاسبه و برآوردی که کردیم ، ۱۲۰ هزار نفر را بکار میگیرد و توان تولید ۵ میلیارد دلار محصول در سال را دارد.

تفکر غلطی که باعث شکست یا ناکارآمدی شهرک های پوشاک قبلی در کشور و استان شده بود اینست که فکر میکردند اجتماع کارخانجات پوشاک در کنار هم در یک مکان باعث ایجاد شهرک پوشاک میشود مانند شهرک صنایع غذایی یا شهرک طلا و امثالهم و مورد دوم اینکه محاسبه نکرده بودند اگر قیمت زمین یک کارخانه تولید پوشاک را بصورت متعارفی که در شهرک های صنعتی کشور و اصفهان هست مثلا متری ۳-۷ میلیون تومان پرداخت کنند و بعد در این زمین سوله و ساختمان بگذارند و کلی هم در این قسمت هزینه کنند و سپس مقادیر متنابهی مثلا حدود ۱۰ میلیارد هم هزینه خرید خط تولید شود و مثلا برای یک کارخانه پوشاک همه این هزینه ها یا سرمایه گذاری بشود مثلا ۳۰ میلیارد یا ۵۰ میلیارد تومان و بر فرض که تامین مالی هم بخوبی انجام شود حال با بهره بالای بانکی سالیانه ۱۰ میلیارد تومان چه تولیدی باید انجام شود که بصرفه باشد؟!

آوردن محاسبات در این مجال نمیگنجد ولی آن کارخانه با آن هزینه سرمایه گذاری در شهرک پوشاک تولیداتش در مقایسه با کارگاههای درون شهر اصفهان یا تهران حداقل ۲۰-۳۰ درصد اضافه میشود و اصلا قابل رقابت نیست و برای همین است که مثلا یک تولیدی در اطراف تهران هیچ تمایلی ندارد ۵۰ میلیارد روبروی مرقد امام سرمایه گذاری کند که ۳۰ درصد هم گرانتر برایش تمام شود که چه بشود؟

در مورد نکته اول که اجتماع کارخانجات پوشاک در جنب یکدیگر در یک ناحیه صنعتی نه تنها هیچ آورده اضافه ای برای این کارخانجات ندارد بلکه مشکلات بسیار بزرگی نیز برایشات ایجاد میکند که مغفول مانده است باید ابتدا تئوری منظومه پوشاک را شرح بدهم.

به صرف آوردن یا داشتن ماشین آلات دوخت هیچ کشوری صاحب صنعت پوشاک نشد و ما نیز نخواهیم شد.

وقتی این منظومه پوشاک گردش میکند که همه سیاره ها وجود داشته باشند و هر کدام کار خود را به نحو احسن انجام دهند و ماشین آلات دوخت یا سخت افزار فقط یک سیاره از این منظومه است.

سیاره بعدی برندسازی با تمام ابعاد آن است، سیاه یا عنصر بعدی برای تشکیل اتمسفر مناسب رشد پوشاک ، دانشگاه است. در دنیا حدود از یکصد رشته در ۹ دسته بندی وجود دارد و فارغ التحصیل میدهد و هر کس یک گوشه این صنعت را با دانش خود پر میکند در حالی که ما در ایران نهایتا دو سه رشته طراحی لباس و پارچه و دوخت داریم که بهیچ وجه با فارغ التحصیلان این دو سه رشته نمیتوان صنعت پوشاک را راه انداخت.صنعت مد و لباس استایلیست ، ایلستریتور، برندساز، ژورنالیست مد، عکاس مد،حسابدار ، حسابرس، مدیر تولید شبکه ای، تحلیلگر ترند ، متخصص خرده فروشی مد، متخصص عمده فروشی ، متخصص مدیای مد و.. احتیاج دارد که هیچ کدام در دانشگاههای ایران وجود ندارد.

سیاره یا جز دیگر منظومه مد و لباس ، مدیای مد و لباس است که خود چندین رشته تخصصی دانشگاهی است.

هویت یا فرهنگ آنقدر مهم است که بدون آن لباسی به فروش نمیرود.ایران پر از اقوام است و میراث دار ادوار مختلف تاریخی و تمدنی های شوش و عیلام و هخامنشیان و سلجوقیان و صفویان و زندیه و قاجار هستیم که هر کدام از این منابع میتوانند مصدر الهام هویت برای طراح لباس باشد.

ژورنالیسم مد و لباس دگر جز یا عضو مهم منظومه پوشاک است که بدون روزنامه و خبر گزاری درست کردن جریان فکری و موج خریداصلا‌فروش جدی صورت نمیگیرد.

انسان یا نیروی انسانی سیاره مهم دیگر منظومه پوشاک است. طبق گزارش سازمان بین المللی کار ۵۹ درصد کارگران پوشاک ایران زنان هستند:

میانگین سنی این خانم ها و اینکه چند درصد مجرد هستند و چند درصد بچه دارند ؟آقایان ده سال دیگر چند ساله هستند؟ چه نیازی دارند؟ در شهرک پوشاک برای پوشش همه زوایای بحث نیروی انسانی از آموزش و ورزش و پرورش گرفته تا مهد کودک باید طراحی و لحاظ گردد.

نهایت امر اینکه این منظومه عظیم پوشاک با بیش از ۱۰ سیاره باید در طراحی شهرک پوشاک دیده شوند و قبل از دیده شدن باید بطور کامل موشکافی شود شاخص های جهانی و ملی در آورده شود و برای هر موضوع یا سیاره ، زیر ساخت و عنصر خاص طراحی یا راه حلی تعبیه گردد.

به لطف خدا و همکاری تیم خلاقی که داشتیم و همکار خوب و سختکوشم آقای مهندس صاحب نظر، تمام عوامل و پارامترهای تاثیر گذار در تشکیل اتمسفر تولید پوشاک و چالش هایی مثل قیمت بالای زمین و موارد دیگر را بررسی و برای همه موارد راه کار عملیاتی دیده ایم و به همین جهت است که مشابه این شهرک در ایران وجود ندارد.

نکته مهم اینکه تولید پوشاک در دنیا شبکه محور است و به تولید شبکه محور پوشاکAPN یا تولید شبکه ای پوشاک میگویند.تشریح این موضوع کمی پیچیده است و متخصصین این رشته با نرم افزارهای مخصوص موضوع تولید شبکه ای و پارامتر های آن را بصورت لحظه ای کنترل میکنند. قلب شهرک پوشاک اصفهان در آینده بصورت شبکه ای کنترل میشود .

برای موضوع قیمت تمام شده بالا نیز راه حل های عملیاتی و کاربردی پیدا کردیم و مجموع همه این تحقیقات و راهکارها در پروژه ۳۰۰ صفحه ای شهرک پوشاک خلاصه شد که در اردیبهشت ۹۸ در حضور مقامات استان و نمایندگان مجلس توسط اینجانب ارائه و بسیار مورد تشویق و تایید قرار گرفت و پیگیری ها شروع شد تا ۱/۱/۱۴۰۴ کلنگ زنی عملیات اجرایی انجام شد و انشالله واگذاری زمین ها نیز دهه فجر امسال شروع خواهد شد.

در آن پروژه ۲۵ عنصر در این شهرک تعببیه گردیده است که به تمام زوایای منظومه پوشاک میپردازد و گوشه اب معفول نمانده است و همه این عناصر و طراحی ها برای این است مه اتمسفر مساعد برای تولید و تعالی پوشاک ایجاد شود که انشالله میشود.

جانمابی منحصر بفردی که پروژه دیده بودیم و همان هم انجام شد در جنب جاده شمال جنوب کشور و نزدیک به فرودگاه اصفهان و کریدور ریلی آلتید است که از جنوب به بندر عباس و چاهبهار میخورد و از شمال به روسیه و شمال اروپا متصل میگردد.

آینده پژوهی و آینده نگاری منظومه پوشاک ایران

من در این فرصت کم نمیخواهم وارد بحث تخصصی آینده پژوهی بشم ولی دانستن تصویر نزدیک به واقعیت خیلی به رفتار و زیست امروز و آینده ما کمک میکند.

می‌توان گفت شرکت‌ها یا کشورها یا جوامع و گروههایی که آینده نگرند، به راحتی رودست نمیخورند و حداقل آمادگی را برای مواجهه با آینده دارند.

این دلیل پیشتازی و برتری این جوامع و شرکت ها ا نسبت به رقبا می شود زیرا آنها از حوادث و شرایط پیش آمده شوکه و غافلگیر نمی شوند و آمادگی مواجهه با شرایط را دارند.

– آینده مطلوب ما افزایش حجم بازار پوشاکمان به همان وضعیت ۱۰-۱۵ میلیارد دلار در سال و تسلط صنعت پوشاک ما به این بازار است . این آینده رویایی است که حداقل به این زودی را در دسترس ما نخواهد بود.

یکی از سیاره های مهم منظومه تقریبا ۳۰ سیاره ای مد و لباس، هویت یا مفهوم است. در زبان انگلیسی عبارت «Conceptual mode» یا « مد مفهومی » نداریم یا خیلی مصطلح نیست ولی ما در اصفهان اولین مسابقات مد مفهومی را برگزار کردیم و خروجی های کاربردی از آن گرفتیم.

مد و لباس سفیر فرهنگی ملت ها ست  و گهگاه ملتها این سفرای خود را بهم قرض داده اند یا به اشتراک گذاشته اند و اگر غنای مد و لباسی ریشه در فرهنگ و هویت داشته باشد حتی هویت و مفهومی مدرن( مانند آزادی ، محیط زیست ، زنان، کودکان و..) آنقدر هست که مرزها را زیر پا میگذارد و موتور سوخت صادرات پوشاک یا دسترسی به بازار دیگر ملتها همین هویت یا مفهوم است.

در فلات قاره ای زندگی میکنیم که اقوام متعددی با تمام وجوه یک فرهنگ مانند لباس ، شعر، افسانه، حماسه و… و با حفظ تمایز قومی و فرهنگی شان، زیر سایه یک پرچم ملی ، صدها یا هزاران سال زندگی کرده و میکنند و هر یک از این فرهنگها میتواند تا بی نهایت منبع الهام طراحان مد و لباس باشد بطوری که مرزهای کشورها را نیز درنوردد.

داشتن صنعت پوشاک پویا و صادرات محور و توانمند برای حضور در عرصه جهانی بدون داشتن هسته هویتی قوی و زاینده امکان پذیر نیست.

بعنوان مثال تیشرت مردانه تولید ایران با فرض کیفیت خوب و قیمت مناسب چندان شانسی برای ورود به بازار کشور آذربایجان ندارد چون به هر حال مردان آن کشور تیشرت خود را هم اکنون از جایی تهیه میکنند و شاید خیلی مایل نباشند با چند درصد ارزانی یا کیفیت منبع خود را عوض کنند ولی فرضا در ایران تیشرتی تولید کنیم که وجوه مشترک فرهنگی مان مانند نظامی گنجوی یا شاعره بی نظیر ایران بانو «مه ستی» یا مهستی با نام دیگر منیژه که او هم اهل گنجه است و تمام اشعارش ایرانی است و مزارش نیز در گنجه است بر روی این لباس طراحی شده باشد ، بی شک فروش بهتر و حتی قیمت بالاتری نیز خواهد داشت.

یعنی بدون هویت نمیتوان به بازاریک کشور دیگر به راحتی دست پیدا کرد.

آینده محتوم

پیش بینی میشود بازار ۴/۴۵ میلیارد دلاری پوشاک ایران در سال ۲۰۲۵ با شیب وحشتناک منفی ۱۲/۸۹ درصد تا سال ۲۰۲۹ ادامه یابد و حجم بازارمان به ۲ میلیارد دلار در سال برسد.

این عدد یعنی از دست رفتن ۶۷ درصد بازار فعلی یا به عبارت دیگر ۶۷ درصد از تولید کنندگان پوشاک باید تعطیل شوند و بدیهی است به همین درصد زنجیره قبل یعنی نساجی هم متاثر میشود و بیش از نیمی از کارخانجات نساجی مان نیز نابود میشود.

راههای پیش رو یا استراتژی برای مقابله با بحرانی که در آن هستیم موضوع پروژه و تحقیقات حرفه ای و وقت گیر است منتها این موارد سریعا به ذهن متبادر میگردد:

– دسترسی به بازلرهای صادراتی و نجات صنعت نساجی و پوشاک( خود این جمله ساده بسیار توضیح و مقدمات میخواد .مثلا صادرات نیاز به برندسازی دارد و برند سازی لوگو و سایت نیست! صادرات نیاز به سایزینگ ملی داردو موارد بسیار)

– ⁠الان در سال ۲۰۲۵ سرانه خرید پوشاک هر ایرانی ۴۹/۲۵ دلار در سال است تقریبا ۵ میلیون تومان برای هر ایرانی در سال است در حالی که تا پنج شش سال قبل سرانه خرید پوشاک ایرانی ۱۳۰ دلار در سال بوده است بعنی ۲ یرابر بیشتر و این طبیعی و بدیهی است هر چه درآمد مردم کمتر شود خرید های ضروری در اول لیست قرار میگیرد و مثلا خرید پوشاک اولویت سبد خانواده نیست.

نمودار حداقل دستمزد کارگر با احتساب تورم دلار را در نمودار زیر ملاحظه بفرمایید:

انجمن های نساجی و پوشاک باید با رایزنی علمی با نمایندگان مجلس و دولت به طریقی قدرت خرید جامعه ایران را بالا ببرند.

مثلا در ترکیه چند سال تورم بالا و بیشتر ما داشتند ولی اواخر سال میلادی قبل دولت دستمزد کارگران یا حداقل دستمزد را نسبت به دلار تعدیل کرد و بهبود بخشید.

اصلا یک دیدکاه کلی اینست که وقتی درآمد قشر متوسط را افزایش میدهید در یک مملکت ۱۰۰ میلیون نفری چنان رونقی در خرید ایجاد میشود که این رونق خود باعث زایش درآمد بصورت زنجیره ای میشود و هم دولت ها از مالیات دریافتی منتفع میشوند و هم کارفرماها در نهایت از رونق بازار فروششان سود میبرند.

تقویت و پرداخت به همه سیاره های متظومه پوشاک نیز باید مستمرا انجام شود و واقعا در این مجال محال است که به همه متظومه پوشاک و راه حل ارتقا و تعالی آنها بپردازیم.

مثلا داشتن ۱۰-۲۰ رشته تخصصی و بدیع در حوزه مد و پوشاک جزو ضروریات مملکت ماست و این مهم وظیفه وزارت علوم است ولی امثال بنده باید مطرح کنیم و امثال شما در رسانه ها باید مطالبه کنید.

فکر کنم پرداختن به اجزا یا سیاره های منظومه پوشاک و ارائه طریق برای فعال کردن یا تعالی آنها وقت و مجال دیگری میخواهد.