توسط : ( وقتی کوتور دوباره معنای خود را به یاد آورد )
هفته مد اوت کوتور 2026 در پاریس برگزار شد و برندهای متعددی به نمایش کالکشن های خود پرداختند. برندهایی که یا قدمتی دیرینه دارند و در سراسر جهان دهه هاست که شناخته شده هستند و یا برندهایی که برای بار اول در این مراسم باشکوه شرکت می کردند . اما اینکه زیباترین لباسها امسال متعلق به کدام برند بود شاید دیگر اهمیتی نداشته باشد و بهتر است بپرسیم کدام خانه مد توانست به بهترین شکل از ماهیت اوت کوتور حمایت کند ؟
در دوره ای که هوش مصنوعی می تواند ظرف چند ثانیه هزاران تصویر تولید کند و سرعت فست فشن به قدری سریع است که در عرض یک هفته میلیونها لباس تهیه و روانه بازارها و فروشگاهها می شوند ، اوت کوتور دیگر فقط درباره لباس نیست بلکه بیشتر درباره زمان است . درباره صدها ساعت کار دست ، مهارتی که قابل تکثیر نیست و جسارتی که هنوز به الگوریتم ها واگذار نشده است و دقیقا به همین دلیل در هفته اوت کوتور امسال ، درخشان ترین کالکشن ها صرفا متعلق به معروف ترین خانه های مد اروپایی نبودند بلکه برندهایی بودند که بیش از هر چیز به ماهیت اوت کوتور وفادار ماندند .
بزرگ ترین بحث هفته بی شک مربوط به نخستین مجموعه طراحی های جاناتان اندرسون برای اوت کوتور دیور بود . اندرسون کاملا آگاهانه از ماهیت دیرینه دیور که همان لباسهایی با فرم اندامی و کرست و ژپون بود فاصله گرفت و لباس هایی آزاد ، نرم و رها ارائه کرد . این انتخاب هرچند با جهان فکری اندرسون کاملا همخوان است اما ماهیت دیور را به چالش کشید . این تصمیم جسورانه اندرسون هم با انتقاد طرفداران سرسخت دیور مواجه شد و هم با تحسین منتقدانی که معتقد بودند دوران لباسهای اندامی که موجب ریاضت بدن زن می شود به پایان رسیده .
در سوی دیگر برند هندی راهول میشرا دقیقا همان چیزی را ارائه کرد که از اوت کوتور انتظار می رفت . گلدوزی های چند لایه ،روایت های طبیعت محور و حجم عظیم کار با دست .لباس های میشرا با وفاداری به ماهیت لوکس اوت کوتور ثابت کرد همچنان در خیابان های هند زنان و مردانی تمام وقت در حال خلق فاخرترین هنر دست هستند و هیچ سرعتی در تکنولوژی جلودار دستان این هنرمندان نیست .
همین نگاه را می توان درکالکشن اشی استودیو نیز دنبال کرد. برندی با ماهیت سعودی اما شکل گرفته در لبنان . لوک های این برند همگی دارای برش های دقیق ، حجم و استفاده هوشمندانه از فضای خالی بود .الهام از پرندگان ، دست این برند را جهت استفاده از انواع پر و سنگ و فرم های خاص باز گذاشته بود و لباسهایی لوکس با فرمی شبیه بدن پرندگان ، زیبایی خیره کننده ای به ارمغان داشت .
در همین راستا برندهای معروف و خاورمیانه ای مانند الی صعب و زهیر مراد و رامی العلی بر خلاف جریان مینیمالیستی بخشی از صنعت مد ، از شکوه فاصله نگرفتند . کریستال های خیره کننده ، پارچه های فاخر و لباس های باشکوه این سه برند ، همچنان دوران طلایی اوت کوتور را در ذهن بیننده تداعی می کرد . چیزی که مسلم است، این برندها در طی سالها فعالیت ، هرگز از ماهیت خود و خلق لباس هایی خیره کننده که ساعتها کار شبانه روزی را می طلبد ، عقب نشینی نکرده اند .آنها توانستند با الهام از روزهای سیاه و پر از دود خاورمیانه به گلهای یاس و رزی جلوه دهند که نور امید را در دل مخاطب روشن نگه می دارد . لباسهایی غرق در منجوق و پولک و سنگهای کریستالی درخشان و مزین به گلهایی که طی ساعتها زحمت با دست درست شدند و جلوه ای خیره کننده داشتند .
متئو بلیزی در کالکشن برند شنل نیز مانند دیور تلاش کرد از زرق و برق برندهای شرقی فاصله بگیرد و مجموعه ای منسجم و محترم بر مبنای ماهیت برند شنل ارائه کند . لباسها اکثرا همان پارچه های معروف شنل بودند که از باغ گل الهام گرفته شدند . بلیزی سعی کرد از دوختهای شلوغ و برش های اغراق آمیز دوری کند و شنل را همچنان مجموعه ای شیک اما بدون حاشیه جلوه دهد .
در میان تمام برندهای معروف اروپایی شاید نگاه ها بیشتر به سمت جورجیو آرمانی خیره بود . سیلوانا آرمانی که بعد از مرگ جورجیو آرمانی مدیریت این خانه مد را بر عهده گرفت توانست در دومین حضور خود به عنوان مدیر در هفته اوت کوتر خوش بدرخشد و همچنان به آرمان های آرمانی وفادار بماند . کالکشن این برند شامل لباسهایی لوکس اما آرام و بدون اغراق بود . کت و شلوارهای خوش دوخت و آزاد و لباس های شب ظریف و دارای خطوط منظم با جزئیاتی از گلدوزی های درخشنده . آرمانی تلاش کرد تا با تاکید بر وقار و ظرافت در جایگاه دیرینه خود باقی بماند تا ادای احترامی به موسس فقید خود داشته باشد .
اگر قرار باشد از کالکشنی نام برد که ثابت کرد اوت کوتور همچنان می تواند غافلگیرکننده باشد ، بدون تردید برند روبرت وون خودنمایی می کند . این برند با نمایش لباس های فانتزی خود روح تازه ای به اوت کوتور بخشید . لباس هایی که گویا از قلب داستان های فانتزی و کودکانه بیرون آمده بودند و شامل بادکنک های رنگی و پالت پاستلی و آبنات طور بودند و گویا با هر لباس رویاهای کودکی و روزهای شیرین زندگی در قصه ها در ذهن مخاطب تداعی می شد .این برند هنگ کنگی بار دیگر ثابت کرد لباس صرفا پارچه و متریال فاخر نیست و یک طراح و خیاط باید توانایی تبدیل رویا به واقعیت را با چیزی به غیر از پارچه هم داشته باشد .
برند ویکتور رالف نیز همچنان به ماهیت خود و اوت کوتور پایبند ماند و با قرار دادن پارچه های فوق لوکس طلایی و نقره ای در کنار اکسسوری های ساده اما مجلل نشان داد که ارزش یک لباس می تواند به ایده آن باشد نه صرفا درخشش و قیمت آن . ویکتور و رالف ، دو طراح این برند از عصر زرینی الهام گرفتند که در آن تجمل و درخشش در مقابل نابرابری کنار یکدیگر وجود دارند . به همین دلیل از هر لباس دو دست دوخته شده بود . یکی با پارچه لوکس و طلایی و دیگری با پارچه کنفی اما هر دو لباس با طراحی اندامی و برشهای فرم بدن ، زیبایی و درخشش خاص خود را داشتند تا ثابت کنند یک طراح می تواند از کم ارزش ترین متریال نیز لباسی فاخر و زیبا بسازد .
دنیل رزبری در برند مشهور اسکیاپارلی در هفته اوت کوتور امسال بار دیگر ثابت کرد که می تواند باعث شگفتی همگان شود . او در این کالکشن خود به سراغ سلیکون های قالب گیری شده و بافت های ژله ای و ریسه های الکترونیکی رفت تا با خلق لباسهایی نورانی و ژله ای بر روان انسان بیشتر از بدن او تاکید کند . اسکیاپارلی در این مجموعه تاکید داشت ، کوتور صرفا هنر خیاطی نیست بلکه می تواند رسانه ای برای بیان ایده باشد . مجموعه امسال این برند نیز طبق روال مرز میان لباس ، مجسمه و اجرا را درهم آمیخت و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت .
دولچه گابانا نیز در این فصل از اوت کوتور ، همچنان به ماهیت خود و اوت کوتور پایبند ماند و کالکشنی را مانند جشنی برای فرهنگ سیسیل ایتالیا عرضه کرد . این برند سالهاست به جای دنبال کردن ترندها ، دنیای خودش را می سازد و با الهام از اسطوره های یونانی و باغ های ایتالیایی در سبک باروک به طراحی لباس می پردازد . دولچه گابانا در این فصل نیز از گلدوزی های سه بعدی ، دانتل ، سنگدوزی و طلاکوبی بر روی پارچه های لوکس و فاخر بهره برد تا چشم و ذهن مخاطب خود را درگیر رویای قدم زدن در باغ های پر از گل مدیترانه ای کند .
اما شاید نقطه عطف اوت کوتور این فصل را بتوان فقط در خلاقیت برند ایریس ون هرپن پیدا کرد . برندی که مدتی است ماهیت خود را به تکنولوژی گره زده تا صرفا یک خانه مد برای زنان و مردان شیک پوش نباشد بلکه بتواند با بهره مندی از علم روز ، دانشمندان و پژهشگران بزرگترین ازمایشگاه های جهان را نیز وادار به استفاده از برند خود کند . او از فناوری برای جایگزین کردن صنعتگری استفاده نمی کند بلکه آن را به ابزاری برای گسترش مرزهای خیاطی تبدیل می کند و به همین خاطر آثار او را می توان نتیجه گفتگوی انسان و فناوری دانست . لباسهای او به جای پارچه ای برای پوشش بدن به نظر میرسد صرفا موجودات زنده ای هستند که تحت تاثیر نور و حرکت و دما تغییر حالت می دهند .او در این فصل از اوت کوتور به جای استفاده از سنگ و جواهر و گلدوزی و ابریشم و تافته به سراغ پلاسمای واقعی رفت و آن
را در ساختار لباس قرار داد تا تحت تاثیر میدان الکتریکی بدن انسان ، تغییر حالت دهد .
در کنار تمام این برندهای معروف که بعضی قدمت دیرینه دارند و بعضی نوپا هستند، برند آردآزایی با طراحی بهاره اردکانی را می توان جزو معدود برندهایی با طراح ایرانی دانست که در این فصل از اوت کوتور پاریس حضور داشت . کالکشن این برند مستقیما از نمادهای ایرانی تاثیر گرفته بود .بلبل و گل سرخ که در هنر ایرانی به گل و مرغ معروف اند و قرنهاست که روی جعبه ها و آینه های چوبی ایرانی هنرنمایی می کنند اینبار به پلیسه ها و ابریشم و تافته های زردوزی بهاره اردکانی راه یافتند تا نماد عشق و اشتیاق ایرانی را به جهانیان معرفی کنند .
هفته مد اوت کوتور پائیز و زمستان 2026 نیز به پایان رسید و حضور برندهای متعدد در این فصل نشان دهنده گسترش فرهنگ لوکس اوت کوتور به سراسر جهان است .بنیان های اوت کوتور از برندهای لوکس غربی شروع شد و انتظار می رفت با شرایط دشواری که بنیانگذار آن یعنی جناب ورث برایش قائل شده ، هرگز به خانه های مد شرقی و خاورمیانه ای راه پیدا نکند اما هر سال بیش از پیش شاهد حضور و رقابت بین برندهای لوکس شرقی در هفته های مد اوت کوتور هستیم . چیزی که امسال به خوبی نشان داده شد تغییر ماهیت برخی برندهای معروف مانند دیور بود . دیوری که روزگاری برای بلند شدن از زمین و تسخیر بوتیک های لوکس جهان با کالشن معروف نیو لوک، اقدام به عرصه لباسهای کمر باریک و برشهای اندامی کرد حالا با طراحی جاناتان اندرسون برای حفظ بقای خود به سراغ طرح هایی رفته که نماد لباسهای آزاد و رها هستند . چیزی که به نظر می آید این است که گویا برندهای قدیمی و لوکس غربی دیگر حرفی از خلاقیت و هنر فاخر و مد لوکس برای گفتن ندارند و در مقابل ، برندهای شرقی و خاورمیانه ای با انرژی بسیار بالا در حال خلق اغراق آمیزترین طرح ها با لوکس ترین متریال هستند . باید منتظر ماند و دید در عصر هوش مصنوعی و تکنولوژی و البته افول اقتصادی جهان ، ذائقه مردم همچنان به سمت هنر لوکس و فاخر شرقی است یا به سمت هنر تعدیل شده و بدون زرق و برق غربی و یا قرار است از این پس خانه های مد جهان با لباسهایی از جنس تکنولوژی صاحب بدن های زنان و مردان قرن حاضر شوند .
سوگل صبوری زاده .
